عقد

مطابق ماده ۱۰۷۸ قانون مدنی هر چیزی که مالیت داشته باشد می‌تواند به عنوان مهریه بین زوجین توافق شود. مهریه می‌تواند مال منقول یا غیر منقول، وجه نقد یا سکه بهار آزادی و غیره باشد. حال ممکن است این سوال ایجاد شود که زمان پرداخت مهریه در این نوع از عقد چه زمانی است؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع زمان پرداخت مهریه در عقد موقت می‌پردازیم.

 پرداخت مهریه در عقد موقت

امکان پرداخت مهریه از هنگام اجرای عقد تا زمانی‌که عقد موقت به هر دلیلی مثل پایان مدت یا بذل مدت به پایان برسد وجود دارد.

 عقد موقت اگر مدتش ۹۹ ساله هم باشد، باز هم عقد نکاح موقت یا صیغه موقت نامیده می‌شود. عقد موقت شرایطی دارد برای مطالعه شرایط و نحوه ثبت این عقد به مطلب مجازات ثبت نکردن ازدواج موقت مراجعه کنید.

زمان‌های مختلف برای پرداخت مهریه

 مهریه به‌صورت حال در عقد تعیین شده باشد: دراین‌صورت باید تا مهلتی که در هنگام عقد مشخص شده است زن مهریه را دریافت کند.

 مهریه به‌صورت مدت‌د‌ار در هنگام عقد تعیین شده باشد: در این مورد  نیز باید زن مهریه را از مرد تا مهلت مشخص شده دریافت کند.

 مطالبه مهریه در هنگام عقد به صورت اختیار زوجه تعین شده باشد: در چنین حالتی هرگاه زن درخواست وصول مهریه کند می‌تواند اقدام به دریافت مهریه در عقد موقت یا دائم را بنماید که اصطلاحا به این مهریه عندالمطالبه است.

 مطالبه مهریه از جانب زن منوط باشد به استطاعت و توان مالی مرد در پرداخت: در این نوع از مهریه که هنگام عقد تعیین شده و توافق طرفین رسیده است، زن باید اثبات کند که شوهر تونایی مالی برای پرداخت مهریه را دارد. آن وقت می‌تواند اقدام به دریافت مهریه خود ‌کند. اصطلاحا به این مهریه عندالاستطاعه است.

 در صورتی که هنگام عقد مبلغ معینی به عنوان مهریه تعیین شود اما توافق شود که پرداخت آن به زن به صورت اقساطی باشد: در این حالت مرد باید در زمان تایین شده به عنوان زمان پرداخت قسط، مبلغ مورد نظر را پرداخت کند. 

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب بهترین روشی که با آن می‌توانید مهریه را به اجرا بگذارید  را مطالعه کنید.

ممکن است در اثر هیجانات، احساس و عواطف، میزان مهریه تعیین شده بسیار زیادتر از توانایی مرد باشد یا بلعکس میزان مهریه زن بسیار ناچیز تعیین شده باشد. حال سوال اینجاست که آیا می‌توان مهریه تعیین شده را بعد از ازدواج و فروکش شدن احساسات، کم یا زیاد کرد؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع شرایط افزایش و کاهش مهریه می‌پردازیم.

 افزایش مهریه بعد از عقد ازدواج

افزایش مهریه در سند ازدواج، با اقرارنامه رسمی پذیرفته نمی‌شود. در نتیجه اگر زن و مرد خواهان افزایش مهریه هستند می‌تواند از طریق سایر تعهدات مالی مثل صدور چک یا سفته، صلح اموال، فروختن مال و سایر تعهدات الزام‌آور دیگر که در قوانین آمده است اقدام به افزایش مهریه کنند.

پس منعی برای افزایش وجود ندارد ولی این مال جدید افزایش یافته دیگر ماهیت مهریه ندارد. مهریه همان است که حین عقد مشخص شده است. در واقع افراد می‌توانند با یک توافق جدید بین خودشان مبلغی را تعیین کنند. زوجین می‌توانند این را افزایش مهریه بدانند اما قرارداد جدید احکام خود را دارد و تابع مهریه نیست.

 کاهش مهریه بعد از عقد ازدواج

مهریه شرعی همان است که در سند ازدواج مقرر شده است. پس در نتیجه، کاهش مهریه نیز منع قانونی دارد. البته منظور از این کاهش، کاهش میزان مهریه در خود سند ازدواج است وگرنه که زن می‌تواند برای کاهش مهریه تعیین شده به یکی از دفاتر اسناد رسمی مراجعه و مهریه را ببخشد.

در کاهش یا کلا بخشش مهریه آگاه باشید که اگر به موجب سند رسمی زن تمام مهریه یا بخشی از آن را ببخشد، دیگر نمی‌تواند برای همان قسمت بخشیده شده از طریق مراجع قضایی یا اجرای ثبت اقدام به مطالبه مهریه کند. عملا مهریه تعیین شده در سند ازدواج نیز آثار مالی خود را به موجب سند بعدی کاهش یافته از دست می‌دهد.

نتیجه گیری

به‌طور کلی در مطالب بالا صریحا بیان کردیم که هرگونه تغییر مهریه اعم از افزایش یا کاهش در سند ازدواج منع شده است. برای اطلاع از انواع مهریه و شرایط تبدیل آن به مطلب آیا می‌توان مهریه عندالاستطاعه را به عندالمطالبه تبدیل کرد؟ مراجعه کنید.

مهریه تعیین شده در سند ازدواج، مهریه شرعی و غیرقابل تغییر است. در خصوص افزایش مهریه نیز بعد از عقد ازدواج منع قانونی وجود دارد اما زوجین می‌توانند در قالب سایر اسناد تعهدآور مالی یا عقود حقوقی مهریه را توافقی میان خود افزایش دهند.

در خصوص کاهش نیز زن می‌تواند با حضور در دفاتر اسناد رسمی نسبت به بخشش قسمتی یا تمام مهریه اقدام کند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی مطلب در این شرایط زن می‌تواند حتی بدون دلیل طلاق بگیرد را مطالعه کنید.

حضانت فرزند چه دختر چه پسر حق و تکلیف والدین است. یکی از اقسام حضانت با به دنیا آمدن فرزند مشترک در ازدواج موقت یا صیغه رخ می‌دهد. این سوال ممکن است در ذهن کسانی که از طریق عقد موقت دارای فرزند شده‌اند و مدت این عقد به اتمام رسیده است مطرح شود. حضانت فرزند در عقد موقت با چه کسی است؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع حضانت فرزند در عقد موقت می‌پردازیم.

حضانت فرزند در عقد موقت

 در رابطه با حضانت طفل در عقد موقت می‌توان گفت حضانت در این عقد مانند حضانت در عقد نکاح دائم است. قانون مدنی ایران بیان می‌کند که پرداخت نفقه اولاد بر عهده پدر است.

در عقد موقت هم به مانند عقد دائم، پدر مسئولیت فرزند حاصل از عقد موقت را بر عهده خواهد داشت همچنین پدر بایستی هزینه‌های زندگی فرزند دختر یا پسر خود را بپردازد.

 حضانت فرزند حاصل از عقد موقت چه دختر یا پسر تا ۷ سالگی با مادر است. پس از آن، حضانت و نگهداری به پدر سپرده خواهد شد. در صورت پذیرش حضانت فرزند توسط پدر، دختر تا ۹ سالگی و پسر تا ۱۵ سالگی می‌توانند تحت حضانت پدر باشند.

 اگر پس از ۷ سالگی فرزندان حاصل از عقد موقت و پایان مدت قانونی حضانت فرزند، پدر خواهان حضانت فرزند نباشد، مادر جهت دریافت حضانت اولویت خواهد داشت، کما این که همچنان پدر باید مخارج فرزند را بپردازد.

مشکلات حضانت فرزند در عقد موقت

 یکی از مهم‌ترین مشکلات در مورد فرزند حاصل از این نوع ازدواج به دلیل عدم ثبت ازدواج موقت در دفتر ازدواج به‌صورت رسمی به‌وجود می‌آید.

با این‌که به زنانی که حاضر به این نوع ازدواج می‌شوند توصیه شده است که فقط در صورت ثبت این عقد در دفتر ازدواج و طلاق رضایت به این نوع از نکاح بدهند اما باز هم در بسیاری از موارد این عقد به ثبت رسمی نمی‌رسد.

 از عقد موقتی که به‌صورت رسمی ثبت نشده است و صیغه‌نامه‌ای از آن در دست زوجین نیست اگر فرزندی حاصل شود، به دلیل عدم ثبت آن، همواره اثبات نصب فرزند به پدر، برای مادر با مشکلات بسیاری روبرو خواهد بود.

 لذا جهت سپردن حضانت فرزند به پدر، ابتدا مادر در دادگاه باید ثابت کند که فرزند متولد شده برای این مرد است. در زمان گذشته اثبات این امر برای زنان بسیار مشکل یا حتی غیر ممکن بود اما در حال حاضر با پیشرفته‌تر شدن علم و آزمایش دی ان ای امکان اثبات نسب برای مادر راحت‌تر شده است.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی چگونه زن می‌تواند طلاق بگیرد؟ را مطالعه کنید.

در ایران زن پیش از ازدواج یک‌سری از حقوق را ندارد اما می‌تواند این حقوق را از همسر خود بخواهد. یکی از حقوقی که شاید زوجین کمتر با آن آشنایی داشته باشند و به آن توجه کنند؛ حق مسکن است. در این نوشتار از مجله دلتا به موضوع شرط حق مسکن زن می‌پردازیم.

دادن حق مسکن به زن

درست است که حق تعیین مسکن با شوهر است، ولی زن می‌تواند به‌صورت شرط ضمن عقد نکاح حق تعیین مسکن را داشته باشد. شما می‌توانید پیش از عقد با همسر خود در این خصوص صحبت کنید و توافق نمایید که حق تعیین مسکن به شما داده شود.

در یک زندگی مشترک هر دو طرف حق دارند که در خصوص محل زندگیشان نظر بدهند. در واقع دادن حق مسکن به زن، بسیاری از تنش‌های بین زوجین را حل می‌کند و به نوعی احترام به سلیقه و نظر همسر به عنوان شریک زندگی، محسوب می‌شود.

اهمیت شرط حق مسکن در عقد

در خصوص حق مسکن، لازم به ذکر است که اگر شما به عنوان یک زن در زمان عقد، حق مسکن را جز شرایط ازدواج قرار ندهید، در این‌صورت هیچ قانونی برای نظر دادن انتخاب مسکن و محل زندگی ندارید و موظف هستید در خانه‌ای که شوهرتان انتخاب کرده است زندگی کنید.

اگر از این قانون سرپیچی کنید و در این خانه زندگی نکنید؛ نفقه به شما تعلق نخواهد گرفت، زیرا زندگی نکردن در خانه شوهر از موارد عدم تمکین است.

هم‌چنین اگر زن خودش خانه‌ای مستقل داشته باشد یا حتی همسرش خانه‌ای برای او خریداری کرده باشد، باز هم حق ترک کردن خانه را ندارد.

داشتن حق مسکن به زن این اختیار را می‌دهد که او درباره محل زندگی، نوع خانه، خرید یا اجاره، ظاهر آن و … نظر بدهد و شوهر هم موظف است که به نظر همسرش احترام گذاشته و خانه‌ای که مد نظر اوست را تهیه کند.

آیا حق مسکن برای زن حق تملک ایجاد می‌کند؟

حق مسکن برای شما به عنوان یک زن، به این معنی نیست که شوهرتان باید آن خانه را به نام شما بخرد یا قرارداد اجاره به نام شما باشد. در واقع حق مسکن تعهدی برای خرید خانه به نام زن نیست بلکه حق تعیین مسکن و محل زندگی است.

حالا ممکن است شوهر، خانه برای همسرش بخرد یا به نام خودش؛ این امر ربطی به حق مسکن ندارد.

حق مسکن مرد را موظف به پذیرش شرایط همسرش، برای خرید خانه می‌کند ولی مرد موظف نیست آن خانه را حتما به نام همسرش خریداری کند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مجازات فحاشی به همسر مطالعه کنید.

بر اساس قانون مدنی یکی از ارکان مهم عقد موقت، تعیین مهریه است. به این معنا که تعیین مهریه و میزان آن شرط صحت و درستی عقد موقت است و عدم تعیین آن موجب باطل شدن عقد است. ماده ۱۰۹۵ قانون مدنی در این خصوص چنین مقرر کرده است: ” در نکاح موقت، عدم ذکر مهریه در عقد موجب بطلان عقد است ” . بر همین اساس، به موجب عقد موقت نیز زن مالک مهریه می‌شود و می‌تواند مهریه‌اش را مطالبه کند و از این لحاظ تفاوتی میان مهریه عقد موقت و مهریه عقد دائم وجود ندارد. در این نوشتار از مجله دلتا به بررسی مطالبه مهریه عقد موقت ثبت نشده می‌پردازیم.

دریافت مهریه در عقد موقت

یکی از شروطی که موجب صحت ازدواج موقت می‌شود، تعیین مهریه است از این رو اگر مهریه در ازدواج موقت ذکر نشود، آن ازدواج باطل خواهد بود.

موقت بودن نکاح نباید باعث این تصور شود که زن نمی‌تواند مهریه خود را بگیرد. در نکاح موقت نیز زن به محض عقد مالک مهریه می‌شود و می‌تواند هر زمان که بخواهد آن را دریافت کند.

مطالبه مهریه عقد موقت ثبت نشده

در صورتی‌که عقد موقت ثبت نشده باشد و طرفین صرفا به خواندن صیغه محرمیت اکتفا کرده باشند، مطالبه مهریه صرفا از طریق دادگاه به عمل می‌آید و چون زن سند رسمی برای اثبات صیغه ندارد، بنابراین باید با استفاده از سایر ادله اثبات دعوا همچون شهادت شهود یا اقرار خود مرد ادعای خود را ثابت کند.

در این حالت اگر مبلغ مهریه تا بیست میلیون تومان باشد، دادخواست مطالبه مهریه در نکاح موقت را باید به شورای حل اختلاف داد و در صورتی‌که مبلغ بیش از بیست میلیون تومان باشد باید برای مطالبه مهریه عقد موقت به دادگاه خانواده مراجعه کرد.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب ۱۲‌ شرطی که به زن حق طلاق می‌دهد  را مطالعه کنید.

مهریه مالی است که به‌ هنگام عقد ازدواج، مرد متعهد می‌شود به همسر خود بپردازد. این مال می‌تواند به‌ صورت نقدی (وجه رایج کشور)، سکه و طلا، سایر اموال منقول یا غیرمنقول مانند ملک، آپارتمان یا خودرو… باشد اما گاهی این سوال مطرح می‌شود که چگونه میزان مهریه را تغییر دهیم؟ در این مطلب از مجله دلتا به موضوع کاهش مهریه بعد از عقد ازدواج می‌پردازیم.

کاهش مهریه بعد از عقد ازدواج

با توجه به رأی هیئت عمومی دیوان عدالت اداری که بر مبنای نظریه شورای نگهبان صادر شده است، مهریه شرعی همان است که در سند ازدواج مقرر شده است پس در نتیجه، کاهش مهریه منع قانونی دارد البته به طریقی که زن و مرد خواهان کاهش آن در سند ازدواج هستند چون مهریه تعیین شده در سند ازدواج قابل تغییر نیست یعنی مهریه را نه می‌توان افزایش داد نه کاهش.

اما زن می‌تواند به منظور کاهش مهریه تعیین شده در سند ازدواج به یکی از دفاتر اسناد رسمی مراجعه و در قالب سندی مجزا به نام ابراء‌نامه، بخشی از مهریه خود را یا تمام آن را که بر گردن مرد است، ببخشد.

بدین منظور که زن از گرفتن مهریه خود منصرف می‌شود و این را در قالب سند رسمی بیان می‌کند و حق خود را برای مطالبه آن در آینده نیز اسقاط یا از بین می‌برد و دیگر نمی‌تواند مدعی مهریه شود.

در واقع موارد زیادی اتفاق افتاده که زن مهریه خود را در قالب سند ابراء‌نامه بخشیده اما پس از مدتی منصرف شده و خواهان مهریه می‌باشد، آیا زن می‌تواند در این صورت کاری کند؟

در کاهش یا کلاً بخشش مهریه آگاه باشید که اگر به موجب سند رسمی زن تمام مهریه یا بخشی از آن را ابراء یا ببخشد، دیگر نمی‌تواند برای همان قسمت بخشیده شده از طریق مراجع قضایی یا اجرای ثبت اقدام به مطالبه مهریه کند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب آیا می‌توانیم آیا مرد می‌تواند مهریه را پرداخت نکند؟ را مطالعه کنید.

ضمانت کردن از مهریه یعنی ممکن است پرداخت مهریه بر عهده ثالث یا ضامن باشد، ولی این ضمانت الزام شوهر به دادن مهریه را از بین نمی‌برد و ثالث در حکم ضامن است. طبق ماده ۶۸۴ قانون مدنی، براساس عقد ضمان، شخص ضامن، مالی را که پرداخت آن به عهده دیگری است، به عهده می‌گیرد. در این مطلب از مجله دلتا به موضوع ضمانت از مهریه می‌پردازیم.

ضمانت از مهریه

وقتی شخصی ضمانت فرد دیگری را برای پرداخت مهریه می‌پذیرد، یعنی امکان دریافت مهریه علاوه‌بر همسر از وی نیز وجود دارد.
 نکته: ممکن است مالی که به‌عنوان مهریه برای زن تعیین می‌شود، متعلق به شخص‌ثالثی باشد و لزومی ندارد که عین مهریه، حتما متعلق به شوهر باشد.

مطالبه مهریه از ثالث

زن تحت شرایطی می‌تواند برای مطالبه مهریه خود، به شوهر و ضامن وی به‌صورت هم‌زمان مراجعه نماید و یا این‌که در صورت خودداری شوهر از پرداخت مهریه، دعوای مطالبه مهریه از ضامن را مطرح کند.
مطالبه مهریه از ضامن، می‌تواند به صورت مستقل مطرح شود یا این‌که به شرط عدم پرداخت مهریه از سوی شوهر، امکان مراجعه به ضامن وجود داشته باشد.
 نکته: می‌توان در مهریه عندالمطالبه و مهریه عندالاستطاعه و نیز مهریه بیش از ۱۱۰ سکه، ضامن قرار داد. در مهریه عنداالستطاعه، ضامن پرداخت مهریه زمانی باید به تکلیف پرداخت عمل نماید که شوهر به توانایی مالی رسیده باشد.

دادخواست مطالبه مهریه از ضامن

دادخواست مطالبه مهریه از ضامن می‌تواند هم‌زمان با مطالبه مهریه از شوهر، به دادگاه خانواده مطرح شود و نیازی نیست تا عدم پرداخت مهریه توسط شوهر به اثبات برسد و سپس علیه ضامن اقدام کرد.

بازداشت ضامن مهریه

اگر زن بخواهد مهریه خود را مطالبه نماید و شخصی که پرداخت آن را ضمانت کرده است، مهریه را نپردازد و توانایی او در پرداخت مهریه نیز در دادگاه اثبات شود، زن می‌تواند طبق ماده ۳ نحوه اجرای محکومیت های مالی، تقاضای بازداشت ضامن تا زمان پرداخت مهریه را نماید.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب جرم کلاهبرداری بیمه‌ای و مجازات آن  را مطالعه کنید.

میان حق نفقه و تمکین زن از مرد رابطه‌ای دو سویه برقرار است. یعنی حق نفقه منوط به تمکین از مرد است. در این مطلب از مجله دلتا به بررسی حق نفقه در دوران عقد می‌پردازیم.

نفقه زن چیست؟

بر اساس ماده ۱۱۰۷ ” نفقه زوجه عبارت است از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، البسه، نان، اثاث منزل و هزینه‌های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض “.

آیا در دوران عقد، نفقه به زن تعلق می‌گیرد یا خیر؟

اصولا در این دوران زن و مرد در یک منزل سکونت ندارند و رابطه زناشویی زن و مرد تا قبل از ازدواج، مرسوم نیست و به اصطلاح زوجه باکره است.

بنابراین، در اینجا نه تمکین عام محقق شده است و نه تمکین خاص.

به همین دلیل است که برخی عقیده دارند که نفقه زن تنها پس از ازدواج به زن تعلق می‌گیرد و قبل از ازدواج یعنی در دوران عقد نفقه‌ای به زن تعلق نمی‌گیرد.

اما چنین نکته‌ای قابل پذیرش نیست، چرا که بر اساس ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی، ” همین که نکاح به طور صحیح واقع شد، روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می شود “.

یکی از این حقوق، حق نفقه زن می‌باشد که مرد مکلف به پرداخت آن در دوران عقد است.

نفقه در صورت استفاده از حق حبس

یکی از حقوقی که به موجب شرع و قانون به زن تعلق گرفته است، استفاده از حق حبس در ازدواج برای زنان است.

به این معنا که زن می‌تواند تا پیش از اینکه مهریه به او داده نشده است از ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد خودداری کند و از حق نفقه نیز بهره مند است.

همانطور که گفتیم، یکی از وظایف زنان در مقابل شوهر تمکین می‌باشد.

به همین مناسبت، زن تا زمانیکه مهریه‌اش را دریافت نکرده است می‌تواند از تمکین در برابر شوهر خودداری کرده و در عین حال نفقه‌اش را هم بگیرد.

پیشنهاد مطالعه : برای آشنایی بیشتر با عواقب عدم تمکین “نکات موثر در تعیین نفقه” را مطالعه کنید.

بر اساس قانون، مهریه شرعی همان است که در ضمن عقد تعیین شده و افزایش مهریه پس از عقد از نظر شرعی صحیح نیست و زن نمی‌تواند پس از عقد مهریه خود را افزایش دهد.

​

مهریه مالی است که به‌ هنگام عقد ازدواج، مرد متعهد می‌شود به همسر خود بپردازد. این مال می‌تواند به‌ صورت نقدی (وجه رایج کشور)، سکه و طلا، سایر اموال منقول یا غیرمنقول مانند ملک، آپارتمان یا خودرو… باشد اما گاهی این سوال مطرح می‌شود که چگونه میزان مهریه را تغییر دهیم؟ در این نوشتار از مجله دلتا به بررسی افزایش مهریه بعد از ازدواج می‌پردازیم.

افزایش مهریه بعد از ازدواج

برخی محاکم با این استدلال که مهریه شرعی همان است که در ضمن عقد نکاح مقرر شده، دعوای مطالبه مازاد بر مهریه را محکوم بر رد می‌دانند.

اگر مرد یا زن بخواهند میزان مهریه خود را افزایش یا کاهش دهند، باید آن را در سند رسمی ذکر کنند و در دفترخانه به ثبت رسانند. البته هر گونه افزایش در میزان مهریه مستلزم فسخ عقد ازدواج و جاری شدن مجدد صیغه عقد دائم است، که باید توجه داشت این نظر خلاف شرع مقدس اسلام است. بنابراین بر اساس قانون مهریه شرعی همان است که در ضمن عقد تعیین شده و افزایش مهریه، پس از عقد از نظر شرعی صحیح نیست و زن و شوهر نمی‌توانند پس از عقد مهریه خود را افزایش دهند.

پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با نکات حقوقی بیشتر مطلب دریافت مهریه از پدر شوهر در چه شرایطی ممکن است؟ را مطالعه کنید.

همچنین بخوانید:

در زمان بخشش مهریه به چه نکاتی باید توجه کرد؟

با ازدواج مجدد زن مهریه قطع می‌شود؟

در چه مواردی مهریه به زن تعلق نمی‌گیرد؟

به زن خیانتکار مهریه تعلق می‌گیرد؟

تعیین ملک برای مهریه

با مجله حقوقی دلتا همراه باشید

پس از اینکه زن و مرد به عقد هم در آمدند مرد موظف به پرداخت نفقه است.

​

بر اساس قانون، مرد وظیفه دارد که به همسر خود نفقه بپردازد، عدم پرداخت نفقه به زن سبب اعمال ضمانت اجرای کیفری خواهد شد. اما سوالی که ممکن است مطرح شود آن است که مرد از چه زمانی باید به همسر خود نفقه دهد؟ در این نوشتار از مجله دلتا به بررسی موضوع نفقه دختر عقد کرده می‌پردازیم.

نفقه دختر عقد کرده

بر اساس ماده ۱۱۰۲ قانون مدنی، همین که نکاح به طور صحیح واقع شد روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار می‌شود. بنابراین، بر اساس این ماده همین که عقد نکاح بین طرفین منعقد شد و زن و مرد سند ازدواج را امضا کردند، حقوق و تکالیف‌شان در قبال همدیگر برقرار می‌شود. یکی از این تکالیف الزامی است که مرد برای پرداخت نفقه به همسرش دارد. به همین دلیل، نفقه دختر به محض عقد نکاح به او تعلق خواهد گرفت. در مقابل، زن هم موظف به تمکین می‌شود. البته، زن می‌تواند در همین راستا از حق حبس هم استفاده کند و تا زمانی که مهریه‌اش را به طور کامل دریافت نکرده است، از تمکین خودداری کند و نفقه‌اش را هم دریافت کند.

پیشنهاد مطالعه: برای مطالعه مطلب در صورت ناتوانی در پرداخت مهریه چه باید کرد؟ را مطالعه کنید.

همچنین بخوانید:

چه زمانی زن می‌تواند جدا از شوهر خود زندگی کند؟

هر فرد تا چه میزان از اموالش را می‌تواند وصیت کند؟

نفقه در صورت عدم تمکین به زن تعلق می‌گیرد؟

عدم تمکین زن از شوهر چه عواقبی دارد؟

بدون طلاق می‌توان مهریه را گرفت؟

با مجله حقوقی دلتا همراه باشید