افترا

جرم افترا چیست؟

اگر شخصی فرد دیگری را منسوب به یک جرم کرده و اثبات آن جرم توسط شخص برای او مقدور نباشد، وی مرتکب جرم افترا شده است. جرم افترا به دو دسته فعلی و قولی تقسیم شده و مجازات هر یک متفاوت است. به این نکته توجه داشته باشید که در صورت مورد افترای قولی به شکل شفاهی قرار گرفتن، شخص شاکی موظف است مدارکی مبنی بر خدشه‌دار شدن اعتبار و آسیب وارده به خود را به دادگاه تسلیم کند.

مجازات جرم افترا

برای مرتکبان جرم افترا مجازات حبس به مدت یک ماه الی یک سال و محکومیت به ۷۴ ضربه شلاق در نظر گرفته شده است. لازم به ذکر است در صورت انتشار مطالب حاوی افترا به شکل چاپ شده، مرتکب به حبس به مدت دو ماه الی دو سال محکوم خواهد شد.

تفاوت‌های میان جرایم افترا و توهین

جرم توهین از آن جهت با جرم افترا تفاوت داشته که در جرم افترا صورت گرفته، مرتکب با صراحت جرمی را به دیگری منسوب کرده و از تضمین کننده‌ی اخبار و اسناد است؛ اما در جرم توهین، شخص مرتکب با سوء نیت تنها قصد هتک حرمت طرف مقابل را دارد. اگر شخصی به قصد هتک حرمت دیگری را جانی، فاسق و امثال این واژگان مخاطب قرار دهد، مرتکب جرم افترا نشده و تنها مقصود اهانت و تحقیر کردن طرف مقابل است، اما اگر به صراحت به شخص با استفاده از الفاظی همچون کلاهبردار، قاتل، دزد دیگری را مخاطب قرار داده و حتی تهمت‌های ناموسی بر طرف مقابل روا داشته مرتکب جرم افترا به ناموس یا قذف است که مجازات سنگین‌تری نسبت به سایر انواع افترا داشته و حتی به اعدام نیز منتهی خواهد شد.

همچنین بخوانید:

با مجله حقوقی دلتا همراه باشید

دوشنبه ۲۱ بهمن ۹۸ | ۱۴:۲۷ ۳,۴۳۴ بازديد

چنانچه تهمت‌زننده نتواند ادعایی که به شخص دیگری نسبت داده‌ را ثابت کند، قانون برای وی مجازات پیش‌بینی کرده است.

افترا و تهمت به دیگران در اصطلاح حقوقی عبارت است از اینکه شخصی عمل مجرمانه‎ای را که برخلاف واقعیت است به فرد دیگری نسبت دهد، بدون آن که بتواند آن را اثبات کند. در مجله دلتا به بررسی جرم افترا و مجازات آن در قانون پرداخته شده است.

جرم افترا در قانون

جرم افترا در دو حالت لفظی و عملی محقق می‌شود. در واقع گاهی تهمت‌زننده به طور لفظی به دیگری افترا می‌زند یا گاهی به قصد متهم کردن فرد، وسایل جرم را در منزل، محل کار یا وسایل شخصی وی قرار می‌دهد، به‌ طوری که وجود آن وسایل ممکن است باعث مجرم نشان دادن آن شخص شود. باید در نظر داشت که یک تفاوت اساسی که بین افترای لفضی و عملی وجود دارد، این است که در افترای لفظی یا شفاهی، شاکی باید آسیب‌هایی را که به اعتبار و آبروی او وارد شده است اثبات کند، زیرا این آسیب‌ها پایدار و مستدل نیست. اما هنگامی که به طور مثال شخص مورد افترای رسانه‌ای قرار می‌گیرد، آسیب‌های وارد شده به اعتبار او پایدار هستند، بنابراین بدون اینکه نیاز به اثبات این آسیب‌ها باشد، دادگاه حکم آن‌ها را صادر می‌کند.

جرم افترا

موارد تحقق جرم افترا

۱. تهمت‎زننده جرمی را به صورت صریح و واضح به دیگری نسبت دهد.
۲. جرمی که نسبت داده شده، پوچ و غیر واقعی بوده، یعنی ساخته تخیلات ذهن تهمت‎زننده باشد.
۳. نسبت‎دهنده تهمت با انگیزه ضرر زدن و هتک حیثیت، آن جرم را به شخصی نسبت دهد.
۴. تهمت‌زننده نتواند درستی و صحت موضوعی را که به دیگری نسبت داده است، در دادگاه ثابت کند.
شایان ذکر است اگر کسی از روی عصبانیت و ناراحتی به دیگری بگوید «دزد» یا «کلاهبردار» جرم توهین واقع شده و افترا محسوب نمی‌شود.

مجازات تهمت و افترا

چنانچه تهمت‎زننده نتواند ادعای نسبت داده‌ شده را ثابت کند، قانون با توجه به افترای نسبت داده شده، برای مجرم مجازات پیش‌بینی کرده است.

افترای عملی

هر کس به طور عمد و به قصد متهم کردن دیگری وسایل یا اشیایی را بدون اطلاع آن شخص در منزل، محل کار، جیب یا اشیایی که متعلق به وی است، قرار دهد یا مخفی کند یا به نحوی متعلق به او نشان دهد، و در اثر این اقدام، شخص مذکور تحت تعقیب واقع شود، مرتکب به حبس از ۶ ماه تا سه سال یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود.