مبایعه نامه مانند سایر قرارداد‌هایی که افراد برای انجام یک عمل و تعهد تنظیم می‌کنند، در دادگاه معتبر است و باید آن را اجرا کنند و به موجب آن، می‌توان در صورتی که فرد از انجام تعهد خودداری کرد، الزام به انجام تعهد را از دادگاه درخواست کرد. به طور مثال اگر فروشنده از حضور در دفتر اسناد رسمی و انتقال رسمی ملک به خریدار خودداری و یا خریدار از پرداخت کامل مبلغ معامله خودداری کند، هر یک از آن‌ها می‌توانند از دادگاه درخواست کنند تا طرف مقابل را برای انجام تعهد مجبور کند. بنابراین مبایعه نامه، قراردادی است که طی آن معامله انجام شده است و به عبارت دیگر، طبق آن مالی به دیگری فروخته می‌شود. اما در خصوص قولنامه باید گفت، هر گاه دو طرف قصد انجام معامله را فعلاً نداشته و فقط قول انجام معامله را در آینده به یکدیگر می‌دهند بدون آنکه در حال حاضر قصد انجام معامله‌ای را داشته باشند. بنابراین این توافق کتبی، باعث تملیک و تملک نخواهد شد و فقط ایجاد تعهد می‎کند.

مطلب پیشنهادی : برای آشنایی بیشتر با معاملات قولنامه‌ای مطلب “معامله قولنامه‌ای چه ویژگی‌هایی دارد؟” را مطالعه کنید.

 

مطالب بیشتر در مجله حقوقی دلتا...